Gewoon een stuk hout!

Het is niet altijd wat het in eerste instantie lijkt. Als twee of meer medewerkers over een bepaalde situatie vertellen, dan zijn er verschillende ervaringen. Afhankelijk van de interpretatie van de woorden, de sfeer, de non-verbale uitdrukkingen en vul maar in. Interpretaties, steeds ‘gekleurd’ door eigen ervaringen.

Vorige week wandelde ik met mijn dochter over de Speulder hei. We liepen op een lang recht pad en het schemerde. Zo’n 200 meter verder zagen we op het pad iets liggen. Volgens mijn dochter was het een steen, maar ik zag duidelijk een konijn. Tijdens het verder wandelen verdedigde wij onze ‘werkelijkheid’. Voor een konijn bleef het wel iets te lang stil zitten, dat was snel duidelijk. Dichterbij gekomen zagen we dat het ook geen steen, maar een stuk hout was, aan alle kanten begroeid met mos. Prachtig om te zien!

Ondanks onze discussie  stonden we samen lachend bij de stronk . Geen van beide gelijk, maar wel samen verwonderd over wat we zagen. Op de werkvloer kan het ook zo gaan. Als de weg lang genoeg is, is er veel mogelijk. Als er tijd genomen wordt om over de individuele ervaringen te praten is de uitkomst altijd verrassend!

Vakantietijd.

15 augustus! De zomer lijkt soms al voorbij. De vakantietijd is voor de meeste al afgelopen. Een aantal weken geleden was ik met een team in de Drunense Duinen, bij Drunen. Het thema was: Hoe creëren wij binnen ons team een positieve sfeer? De directie wilde graag de teamleden bewust maken van hun persoonlijke inbreng bij het creëren van een positieve sfeer. 

De wandeling werd af en toe  afgewisseld met een moment van rust. Onder een boom, aan de rand van de ven of op een bankje. Ieder voor zich bedacht wat zijn of haar bijdrage  zou kunnen zijn binnen het team. De uitkomsten waren simpel en eenvoudig in te voeren. Ze varieerden van de vraag: “ Hoe is het thuis?” tot het sturen van een kaartje op iemands verjaardag.

Het is eigenlijk zo simpel om net wat meer binnen je team te doen en een ‘positieve wind’  te laten waaien. Zo is de periode na de vakantietijd een mooi moment om eens wat nieuws in te zetten. Iedereen is als het goed is weer fris en energiek teruggekomen en heeft er weer zin in. Voor de leidinggevenden bijvoorbeeld de kans om als iedereen weer terug is, het net even anders te doen.

Tip: Organiseer een koffiepauze of lunch om vakantieverhalen uit te wisselen. Of: Zet een bos bloemen bij de koffieautomaat met de mededeling: “Fijn dat je er weer bent!” Een positieve sfeer creëren begint vaak met hele kleine gebaren.

Veel plezier!

Waardering en grootse plannen!

Vaak zie ik op management niveau, dat er plannen gemaakt worden om bepaalde zaken te veranderen. Een plan is de eerste stap. De volgende stap is de daadwerkelijke uitvoering. Maar al te vaak wordt er heel veel nadruk gelegd op het resultaat. Wanneer de aanpak bestaat uit het ‘oude’ gedrag steeds af te keuren, dan sla de je de plank mis. Mensen willen niet afgekeurd worden, maar gestimuleerd om te veranderen. Geef dus aandacht aan wat goed gaat en belangrijker nog: Wees zelf het goede voorbeeld!

Wanneer Staatsbosbeheer een nieuw bos aanplant, gaan ze als volgt te werk. Ze schrijven het plan en vervolgens wordt het weggelegd. De intentie en het gewenste resultaat is uitgezet! Vervolgens worden jonge plantjes geplant en ‘gepamperd’ tot ze uitgroeien tot gezonde, volwassen bomen. Stel de boswachters lopen voortdurend over het veld te banjeren met het plan. Ze zullen de jonge aanwas beschadigen en de groei belemmeren.

Ik hoor regelmatig: “nu moeten ze het gewoon maar gaan doen!” of “we hebben nu genoeg gepraat, veranderen die hap!” Helaas heb ik weinig veranderingen gerealiseerd zien worden met deze aanpak. Wil je zelf iets gaan doen, wat een ander je opdraagt? Ben je gemotiveerd als anderen je vertellen dat je iets op een andere manier moet gaan doen?

Volg de manier van Staasbosbeheer en je zult zien, dat er sneller en gemakkelijker gewenste veranderingen ontstaan.

Drie bomen.

Drie bomen vertelden het verhaal over de verhoudingen binnen het team van een telecombedrijf.

Eik

Iep

Spar

Ieder teamlid koos een boom. Bij het bespreken van de keuzes, waren de gelijkenissen met hun persoonlijke eigenschappen duidelijk herkenbaar. De gesprekken die naderhand volgden over de individuele keuzes, brachten een hoop lol en inzichten.

Piet koos voor de spar, letterlijk een beetje star in bepaalde opzichten.
Mieke vond zichzelf de eik, de moederkloek, zorgzaam en een collega waar je je verhaal kwijt kunt.
Xander koos voor de iep, een creatieve geest en gemakkelijk met alle winden meewaaiend.
Paulien voelde zich op haar gemak bij diezelfde iep, omdat ze ruimte bood aan anderen en nieuwe ideeën.
Theo kon zich in alle drie vinden, kon in het werk ook geen keuzes maken.
Dit was slechts een greep uit de uitkomsten, er werd nog veel meer duidelijk.

Naar aanleiding van de teamsessie in het bos, kreeg men meer inzicht in de rollen die een ieder vervulde. Ging men op de werkvloer eerder met elkaar in gesprek en feedback werd gemakkelijker gegeven.

Totaal verschillend qua verschijning de iep, eik en de spar. Naast elkaar in hetzelfde bos vormen ze een prachtig geheel!

Herinneringen aan de zomer.

Toen onze vijf kinderen klein waren, gingen we iedere zomer 3 weken kamperen. Om de andere dag verlieten we de camping en werden er avontuurlijke tochten gemaakt door steden en natuurgebieden. Elke avond nam mijn man één van de kinderen  voor een uurtje mee naar een terrasje in de buurt. Gezellig een ijsje eten, cola drinken en kletsen over wat ze op dat moment bezig hield.

Nu ze allemaal in de twintig zijn, hebben we het nog wel eens over die zomervakanties. Stuk voor stuk noemen ze hun uitje met hun vader een dierbare herinnering, die indruk had gemaakt.

Zo simpel is het dus! Nu even stilstaan bij iemand op je afdeling en hem of haar vragen wat hem bezig houd brengt mooie herinneringen na de zomer. Bijvoorbeeld even bij de koffie automaat. Vraag eens hoe het thuis is of wat hem of haar bezig houdt. Even een beetje aandacht! Kleine moeite, groot plezier!

De zon.

Het voorjaar stond bol van droge, warme en zonnige dagen. Zo vanzelfsprekend en gewoon! Op dit moment schittert diezelfde zon regelmatig door afwezigheid en dan missen we haar. Dat spreken we dan ook regelmatig uit. Deden we dat ook toen de zon er elke dag was?

Hoe is dat bij jullie op de werkvloer ten aanzien van de werknemers? Wordt er uitgesproken dat het fijn is, als bepaalde zaken gedaan zijn. Of wordt er alleen benoemd wanneer diezelfde zaken niet gedaan zijn?

Tip: Bedank de werknemer voor hij/zij op vakantie gaat voor zijn inzet van het afgelopen jaar. Met woorden of een aardigheidje. De zon zal er spontaan van gaan schijnen.

Lente op de afdeling!

 

Als je iets nieuws in je team uitzet en het begint te groeien, wees dan alert. Het is tegelijkertijd nog zo kwetsbaar. Faciliteer de groei! Benoem de positieve stappen en waardeer iedere poging tot het tot stand brengen van andere, gewenste resultaten. In deze fase valt of staat het opengaan van ‘de knoppen’ met de juiste aanpak. Blijf benoemen waar je heen wilt. Waak voor het herhalen van waarom het eerst altijd fout ging. Geniet van de lente op je afdeling en je zult verrast staan over het resultaat.

In de modder, uit de modder!

Echt iets veranderen binnen je team?  Ga het aan en onderzoek wat verborgen bleef onder de oppervlakte!

Acht collega’s, vier mannen en vier vrouwen. Er was een goede sfeer, maar de communicatie kon beter, vonden ze. Er zat meer in zijn team zei de leidinggevende, het kwam er alleen niet uit. Met elkaar zochten ze een boom uit die voor hun team stond, als ze optimaal zouden samenwerken. Het was een snelle beslissing, in goede harmonie. Vervolgens kwam de individuele aanpak naar klanten aan de orde. Spannend, want dat was nog nooit eerder gedaan. Binnen de kortste keren vloog de kritiek over en weer. De sfeer was om te snijden. “Waren we hier maar nooit aan begonnen” zei één van de teamleden. Persoonlijk was ik heel blij met deze snelle omslag. De opmerkingen, kritiek en frustraties die boven kwamen, maakte alles een stuk duidelijker. Ze zakte met het hele team tot hun enkels in de modder. En niet alleen letterlijk. Van daar uit kon met een schone lei begonnen worden. Na enkele sessies ging men elkaar op een positievere manier benaderen. Vanaf dat moment werden zaken vaker uitgesproken. Geweldig toch! De sfeer die eerst ‘goed’ was, werd nog beter.

Grote en kleine vissen.

Vanmorgen was ik aan het hardlopen rond de visvijver. Ik herinnerde me het probleem van de visvereniging, enkele jaren geleden. De aalscholver en de snoek hadden alle kleine visjes uit de vijver gevist. Het aantal vissen daalde en de viswedstrijden waren lang niet meer zo leuk. De visvereniging pakte het goed aan. De kleintjes werden beschermd door netten op te hangen tegen de duikvluchten van de aalscholver. Een aantal snoeken werden gevangen en ergens anders uitgezet. Binnen een jaar was er weer een goede visstand.

Zo gaat het  in een team ook vaak.

Binnen een team heb je collega’s met verschillende kwaliteiten. Mensen die zich allemaal op hun eigen, unieke manier presenteren. De één is qua communicatie en gedrag daar wat handiger in dan de ander. De verbaal minder sterken trekken zich vaak terug en maken zich ‘klein’. Wees alert op die collega’s. Geef ze als leidinggevende wat extra aandacht en wees het vangnet. Coach ze om zichzelf meer te laten zien. Er ontstaat daardoor meer evenwicht en gelijkwaardigheid, wat de sfeer en de samenwerking positief beïnvloed.

 

De bomen en het bos.